مفتون امینی
یدالله امینی ملقب به مفتون در ۲۱ خرداد ۱۳۰۵ در یکی از روستا های شهرستان شاهین دژ (از شهر های استان آذربایجان غربی) به دنیا آمد وی پس از گذراندن دبستان و دبیرستان در زادگاهش به تهران رفت و وارد دانشگاه شد او دانشآموختهٔ رشتهٔ حقوق قضایی از دانشکده حقوق دانشگاه تهران است. ایشان در سال ۱۳۲۸ فارغ التحصیل شدند. ایشان به مدت ۳۱ سال در دادگستری خدمت نمودند.و در سال 1350 به جهت سیاسی بودن اشعارش و طرف علاقه بودن روشنفکران فرهنگی محل از سمت قضایی برکنار و رئیس اداره امور ورشکستگان گردیده و سپس با پیشنهاد و اصرار زیاد با همان سمت به تهران انتقال داده شد. بعد از انقلاب اسلامی به فاصله اندک دوباره به قضاوت برگردانیده شده ولی او به جهت اشتغال حاد و حرفه ای به کار شعر و شاعری با تقاضای مکرر و مداوم خود ، در اواخر سال 1359 بازنشسته گردید و دوران اصلی شاعری اش از همین زمان شروع شد.
مفتون امینی به گواهی اولین مجموعه شعرش دریاچه که در سال 1336 منتشر شد ابتدا شاعری کلاسیک بود ولی بعد از چندی با مجموعه کولاک به سوی تجارب نیمایی گرایید .. وی در طی سالهای بعد از انقلاب به شعر بی وزن و قالب های آوانگارد روی میاورد .
دفتر شعر استاد مفتون :
۱۳۳۶ دریاچه
۱۳۴۴ کولاک
۱۳۴۶ انارستان
۱۳۵۸ عاشقلی
۱۳۵۷ نهنگ یا موج ، گزینه کولاک و انارستان
۱۳۷۰ فصل پنهان ، گزینه اشعار
۱۳۷۶ تاکستان احتمال
۱۳۷۸ سپیدخوانی روز
۱۳۸۳ عصرانه در باغ رصدخانه
۱۳۸۵ من و خزان و تو
شب هزار و دو
سرمهفام و خط نستعلیق
شعر زیر یکی از سروده های ایشان می باشد :
باران
باران
وقتي که از يک چتر آويخته ميچکد
باران
وقتي که از يک زنگ به صدا درآمده ميچکد
يا از يک قفل بسته
باران
وقتي که از شادي يک دهقان ميچکد
يا از شتاب يک مهمان
يا حتي
وقتي که از يک علامت تعجب«!»
در هر حال
قطراتي از خود را بر کاغذ سپيدي ميپراکند
که من
روي آن شعري خواهم نوشت
و شگفت آن که
اينجا
قطره ي زودتر افتاده ديرتر ميخشکد
و آن که
در جايي پايينتر از همه چکيده است
زيباتر نقطهاي است
براي پايان يک شعر...
